اين نخواستن جبري بود..
از ارثيه ي جدت آدم من به تو رسيده ام
ولي تو بي نيازي و درويش
و حالا من حكم آن قول معروفِ "مال بي صاحب" را دارم.....
+ نوشته شده در ساعت توسط شیوا راد
فریاد های سوخته
آینده ای خواهم ساخت که گذشته ام در مقابل آن زانو بزند...
اینجا منم و حرفهای منروزها ی من
اما تو هم می توانی باشی
با حرفهایت...
(همه ي اينها نوشته هاي منند..)