فریاد های سوخته

پرسه هاي شبانه ام

آواز خواندن هاي بيگاه

و اين اشك هاي ناخوانده

شايد مرا عجيب مي كند..

آنقدر عجيب

كه اگر در خيابان از كنارم بگذري

مرا نشناسي..

نبيني..

حتي مجنونم بپنداري!هه...

اما همه ي آنچه لازم دارم در اولين لحظه نسيبم مي شود

زماني كه موهايم را در ايينه ي چشمانم مرتب ميكنم...!